Koniec z topieniem stali! Druk 3D metodą natrysku naddźwiękowego Cold Spray tworzy detale bez grama naprężeń cieplnych
Plastyczne wiązanie cząstek metalu wskutek ekstremalnego uderzenia w podłoże
Podstawowym problemem procesów laserowych (LPBF) oraz łukowych (WAAM) w druku 3D metali jest wprowadzanie gigantycznej ilości ciepła. Ciekłe jeziorko spawalnicze po stygnięciu generuje ogromne naprężenia własne, które wyginają detale miedziane i tytanowe niczym banany, wymagając długotrwałego odprężania w piecach próżniowych.
Dla wielkogabarytowych części w przemyśle lotniczym i regeneracji form wtryskowych wdraża się Druk 3D metodą Natrysku Naddźwiękowego (Cold Spray Additive Manufacturing).
W dyszy de Lavala sprężony gaz (azot lub hel) rozpędza mikrometryczne cząstki miedzi, aluminium lub stali do prędkości naddźwiękowych (od 500 do 1200 m/s). Proszek uderza w podłoże w stanie stałym – nie ulega topnieniu. Energia kinetyczna rozbija warstwę tlenków, a cząstki wgniatają się w siebie, tworząc wiązanie metalurgiczne na poziomie atomowym wskutek gigantycznego odkształcenia plastycznego.
| Parametr technologiczny | Druk Laserowy (LPBF) | Natrysk Naddźwiękowy (Cold Spray) |
|---|---|---|
| Stan skupienia metalu w locie | Ciekły (stopiony) | Ciało stałe (zimny proszek) |
| Przewodność wydruku z miedzi | Około 85-90% IACS | 100% IACS (brak utleniania) |
| Naprężenia resztkowe | Rozciągające (niebezpieczne) | Ściskające (wzmacniające zmęczeniowo) |
Opracowano z publikacji badawczych SPEE3D, VRC Metal Systems oraz norm dotyczących regeneracji lotniczej metodą Cold Spray.




